Dit is het resultaat van een drieledige zoektocht rond het idee van een Mediterraans patio. Het vertrekpunt was een gedicht dat het begin van een zomeravond in Zuid-Frankrijk oproept: dat vluchtige moment waarop kleuren veranderen en schaduwen langer worden. Dit leidde tot een getufte wand die overgaat in een tapijt op de vloer. Deze wand heeft een raam, waardoor de kijker dromerig naar buiten kijkt. Maak & Transmettre nodigt de toeschouwer uit om dit werk te ervaren door eromheen te lopen, te spelen met de transparantie van het raam of erop te liggen. Het resultaat is scenografisch, bijna theatraal, op de grens tussen kunstwerk en designobject.

“Een tapijt waarop je je nestelt en uitstrekt, terwijl je de reizigerboom ziet wiegen in de bries van het halfopen raam. Naast mij spelen mijn zussen stilletjes op het schaakbord en de tijd stroomt traag. De zon zakt en verlengt de schaduwen van de bogen. Steunend tegen dit stuk hout, languit op de “bancaous.” Ik hoor het verre geklingel van glazen op het dienblad dat Mathilde het patio inbrengt. De lichtslingers gaan aan. De koele terracotta onder de voeten, verzacht door de gordijnen. Insecten willen meedoen en cirkelen rond onze glazen limoncello. Iedereen stopt even, verlaat de drukkende hitte van de namiddag voor de koelte van de nacht, die plaatsmaakt voor het feest onder de geamuseerde blik van de vogels.”